Ամանորյա նախագիծ

Թարգմանություն

Новогодняя сказка

Новогодняя ночь
В доме все было тихо-тихо, все зверушки как-будто затаились и ждали чего-то особенного. В центре большой комнаты стояла красивая новогодняя елка. Она была украшена шарами, игрушками, мишурой и новогодними свечами. Коты и собаки улеглись вокруг елки и крепко уснули. Не слышно было даже мышиного писка.
Детишки давно были уложены в свои теплые постельки и им снились шоколадные конфеты и игрушки, о которых они мечтали и надеялись найти в своих подарках следующим утром.
И мама с папой тоже спали крепким сном, наработавшись за весь день. А в их ногах стояла маленькая кроватка для наших самых маленьких сестренок-близнецов Маши и Тани.
Я тоже лежала в своей постели, но никак не могла заснуть, я все боялась пропустить Деда Мороза и смотрела в окно через приоткрытые занавески.
Вдруг вдали в зимнем поле поднялся целый столб снега. Я соскочила с кровати и что есть духу побежала к окну, чтобы ни в коем случае не пропустить самого важного. Раздвинув занавески, припала лицом к стеклу и стала с волнением наблюдать.
И что же открылось перед моим взором! В небе под самой луной быстро неслись сани, запряженные северными оленями и они приближались к нашему дому! Мое сердце радостно забилось в груди, а тем временем сани были уже совсем близко и я смогла различить внутри их Деда Мороза!
А Дед Мороз уже кричал своим запряженным оленям: “Друзья мои, везите меня прямо к крыше вот этого дома.”
Вся упряжка повернула ко мне и вот я могла уже разглядеть каждого оленя в отдельности, и Деда Мороза,и, конечно же, сани, доверху наполненные подарками.
Они ловко взмыли вверх на крышу нашего дома и исчезли из моего поля зрения.
Я услышала сверху топот копыт, и звуки оленей, и хруст снега под санями. И пока я представляла как они приземлились на нашу крышу, в то же самое мгновение раздался странный гул в трубе камина, я обернулась и увидела Деда Мороза, выпрыгнувшего прямо из трубы через огонь внутрь моей комнаты.
Я спряталась за спинку кресла и, затаившись, стала наблюдать что будет дальше.
Старичок был невысокого роста, одет в меховой тулуп,теплую шапку, а на ногах у него были красивые расшитые бисером валенки. Вся его одежда от падения через трубу покрылась сажей и мне стало жалко, что ему пришлось замазать такой красивый наряд. Но самое главное – за плечами я увидела большущий мешок с подарками!
Щеки Деда Мороза разрумянились с мороза, глаза его весело сверкали и он улыбался во весь рот нашим зверятам, прибежавшим на шум. Кошечки и собачки окружили его со всех сторон и радостно завиляли хвостами.
Тем временем Дед Мороз поставил свой мешок на пол, развязал его и начал доставать всем подарки. От туда появились книжки,коробки конфет, пряники и апельсины с яблоками, барабан, дудочка и даже маленькая скрипка, которую он протянул кошке Мурке, зная как ей понравится такой подарок. А собачке Тишке он подарил дудочку. И тут все стали просить их съиграть новогоднюю песенку.
Мурка и Тишка весело заиграли, и Дед Мороз вместе со всеми начал танцевать и кружиться по комнате.
Такого веселья я еще не видела! Как мне хотелось выйти к ним, но я боялась, что все вмиг испариться,если я выйду из своего укрытия.
Новогодние игрушки ожили и тоже стали танцевать. Даже мышки выскочили из своих норок.
Я не могла удержаться и весело расхохоталась! За таким ярким весельем меня никто даже не услышал!
Вскоре Дед Мороз принялся за свою работу, он заполнил все носки для подарков доверху, поставил под елку оставшиеся игрушки и вдруг в один миг, лишь подмигнув всем на прощанье, взмыл через трубу вверх и исчез.
Он сел в свои сани, просвистел оленям, они взмыли в небо и полетели дальше.
Но я слышала как на прощанье Дед Мороз пожелал всем нам:
– С Новым Годом, ребята! Спокойной вам ночи!

 

                   Ամանորյա հեքիաթ

                                                     Ամանորյա գիշեր

                                                                       Նկարազարդումները ՝ Տաշի Թուդորի կողմից.
                                                                        պատմությունը ՝Սվետլանա Բորդների 

 

новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодняя ночь, Таша Тюдор

Եկավ դեկտեմբերի 31-ը,վերջին գիշերը Նոր տարուց առաջ։

Տանը ամեն ինչ լուռ էր,բոլոր փոքրիկ կենդանիները կարծես թաքնվել էին և սպասում էին ինչ-որ առանձնահատուկ բանի։ Մեծ սենյակի կենտրոնում կանգնած էր գեղեցիկ ամանորյա եղևնի։ Այն զարդարված էր գնդակներով,խաղալիքներով,փայլերով ու ամանորյա լույսերով։ Կատուներն ու շները պառկել էին տոնածառի շուրջ ու խորը քնել։Նույնիսկ մկան ծվծվոց չէր լսվում։

 

новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодняя ночь, Таша Тюдор
Երեխաներն վախուց պառկել էին իրենց տաք անկողնում և երազում տեսնում էին շոկոլադե կոնֆետներ և խաղալիքներ,որոնց մասին նրանք երազում էիր և հույս ունեին հաջորդ առավոտյան գտնել իրենց նվերում։

 

новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор

Մայրիկն ու հայրիկը նույնպես խորը քնել էին,ամբողջ օրն աշխատելուց հետո։Իսկ նրանց ոտքերի մոտ կար փոքրիկ մահճակալ,մեր ամենափոքրիկ զույգ քույրիկների Մաշայի և Տանիի համար։

новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
Ես էլ էի պառկել,բայց ոչ մի ձև չէի կարողանում քնել,վախենում էի բաց թողնել Ձմեռ պապին ու վարագույրի միջով նայում էի պատուհանից։

Հանկարծ հեռվում, ձմռան դաշտում,բարձրացավ մի ամբողջ ձյան սյուն։ Ես անկողնուց վեր թռա ու ամոբողջ ուժով վազեցի դեպի պատուհանը,որ հանկարծ բաց չթողնեմ ամենակարևորը։Քաշելով վարագույրը,դեմքս սխմեցի ապակուն ու անհանգստությամբ սկսեցի հետևել։

новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор

Եվ ի՜նչ բացվեց իմ աչքերի առաջ։Երկնքում հենց լուսնի մոտ երևացին սահնակները, որոնք քշում էին հյուսիսային եղջերուները և մոտենում էին մեր տանը։ Իմ սիրտը ուրախ խփում էր կրծքիս, այդ ժամանակ սահնակներն արդեն շատ մոտ էին և ես կարողացա նրանց միջից տարբերել Ձմեռ Պապիկին։
новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
Իսկ Ձմեռ Պապն արդեն գոռում էր լծված եղջերուներին․<<Ընկերներս,տարեք ինձ տանիքնը հենց այս տան>>
Եղնիկների ողջ խումբը շրջվեց դեմի ինձ և ես կարող էի արդեն յուրաքանչյուր եղնիկի անհատապես նայել,և Ձմեռ պապին,և իհարկե նվերներով լի սահնակին։
новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
 Նրանք հեշտությամբ բարձրացան մեր տանիք և անհետացան իմ տեսադաշտից։

 

новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор

Ես վերևից լսում էի սմբակների դոփյունը, եղնիկների ձայնը, և ձյան խռթոցը սահնակի տակ։ԵՒ մինչ ես պատկերացնում էի թե նրանք ինչպես են իջել մեր տանիքին։Այդ նույն ակնթարթին լսվեց տարօրինակ ձայն բուխարու խողովակի մեջից։Ես շրջվեցի և տեսա Ձմեռ պապին,ով խողովակի միջով թռել էր կրակի վրայով և հայտնվել իմ սենյակումԵս թաքնվել էի բազկաթոռի ետևում և հետևում էի թե ինչ կլիներ հետո։

новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
Ծերուկը շատ բարձրահասակ չէր, հագած էր մորթյա բաճկոն, տաք գլխարկ, իսկ ոտքերին ուլունքներով ասեղնագործված գեղեցիկ կոշիկներ էին: Խողովակի միջով ընկնելուց նրա ամբողջ հագուստը մրոտվել էր։Ես խղճացի,որ նա ստիպված էր կեղտոտել այդպիսի գեղեցիկ հագուստը : Բայց ամենակարևորը `ուսերի ետևում ես տեսա հսկայական պայուսակ նվերներով:
новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
Ձմեռ պապի այտերը ցրտահարվել էին սառնամանիքից,աչքերը ուրախ փայլում էին և ժպտում էր ամբողջ բերանով մեր կենդանիների,աղմուկին մոտենալով։Կտուներն ու շները շրջապատեցին նրան ամբողջ կողմերից ու ուրախացած թափահարում էին իրենց պոչերը։
Մինչդեռ Ձմեռ պապը իր պայուսակը դրեց հատակին, արձակեց այն և սկսեց նվերներ տալ բոլորին: Այնտեղից երևացին գրքեր, շոկոլադե տուփեր, բլիթներ և նարինջներ խնձորի հետ միասին, թմբուկ, դուդուկ և նույնիսկ մի փոքրիկ ջութակ, որը նա հանձնեց կատվին `Մուրկային, իմանալով, թե ինչքան դուր կգա նրան նման նվերը: Իսկ Տիշկա շանը տվեց մի դուդուկ: Եվ բոլորը սկսեցին խնդրել, որ նրանք նվագեն ամանորյա երգը։
новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
Մուռկան ու Տիշան ուրախ խաղացին, և Ձմեռ պապը բոլորի հետ միասին սկսեց պարել և պտտվել սենյակում
Այսպիսի ուրախություն ես դեռ չէի տեսել։ Այնքան էի ուզում միանալ նրանց,բայց ես վախենում էի,որ ամբողջը ակնթարթում կանհայտանա ,եթե ես դուրս գամ իմ թաքստոցից։
Ամանորյա խաղալիքները կենդանացել էին և նույնպես պարում էին։ Նույնիսկ մկնիկներն էին դուրս թռել իրենց բներից։
Ես չկարողացա զսպել ինձ և ծիծաղից պայթեցի։ Այսդպիսի լուսավոր ուրախության մեջ ոչ-ոք ինջ նույնիսկ չլսեց
новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
Շուտով Ձմեռ պապն անցավ գործի,նա լցրեց բոլոր նվերների գուլպաները, տոնածառի տակ դրեց մնացած նվերները և հանկարծ մի պահ միայն բոլորին ժպտալով հրաժեշտին,Բարձրացավ ծխնելույզով և անհայտացավ։
новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор
Նա նստեց իր սահնակին, հեծնեց եղնիկները, նրանք բարձրացան երկինք և հետո թռան։
 Բայց ես լսեցի,ինչպես հրաժեշտի ժամանակ, Ձմեռ պապը բոլորիս ցանկացավ․
– Շնորհավոր Ամանոր,երեխաներ,հանգիստ գիշեր բոլորիդ։
 новогодняя сказка, новогодняя елка, новогодня ночь, Таша Тюдор

 

Ցանկապատ

Ցանկապատ ասելով ես հասկանում եմ սահման,եզրագիծ,ինչը հասկանալ է տալիս,որ այդ ցանկապատված հատվածը պատկանում է ինչ_որ անհատի։Հազարամյակներ առաջ ,երբ դեռ սահմանագիծ չկար,ամեն ինչ ընդհանուր էր,կիսելու տարածք չունեին։Ժամանակի ընթացքում առաջացան գծեր,ցանկապատեր։Հիմա երկրների միջև սահման է գծված,իսկ նույն գյուղի,քաղաքի բնակիչները իրենց տարածքը առանձնացնում են ցանկապատով։Երբեմն այն սովորական ճաղավոր ցանց չէ,այլ պատ՝ամենասովորական պատ։
Կրթահամալիրում տեղի ունեցող վերջին դեպքերը ինձ խորհել տվին առհասարակ ամեն տեսակ ցանկապատերի մասին։Մարդիկ սիրում են,պաշտպանում են այն ամենը,ինչը իրենց է պատկանում։Եվ ապրում են հանուն դրա։Դողում են դրա վրա։Ցանկապատում են,որ իմանան՝որքան տարածքի տեր են։Ես չեմ կարող դա հասկանալ,որովհետև իմ աշխարհում,իմ երազանքներում չկան սահմաններ։Ես սիրում եմ թռիչքներ,ճախրանք։Ինչպե՞ս թռչեմ ճաղավանդակից այն կողմ։Ինձ ցանկապատ հարկավոր չի։Ես նոր_նոր ճախրել եմ սովորում…

Դասարանական

Անկեղծ լինելու սովորությունը
Առակ

Ռազմական փորձի մի հայտնի վարպետի մոտ եկավ մի շատ վախկոտ մարդ և խնդրեց, որ վարպետն իրեն սովորեցնի Խիզախություն: Վարպետը մի ակնթարթ նայեց այդ մարդուն և հայտարարեց իր որոշման մասին.

– Ես կսովորեցնեմ քեզ միայն այն բանից հետո, երբ դու մեկ ամիս շարունակ կապրես մի խոշոր մեգապոլիսում, և ամեն անգամ երբ ճանապարհիդ մարդ կհանդիպես, բարձրաձայն, բացահայտորեն և դիմացինի աչքերի մեջ նայելով կհայտարարես, որ դու վախկոտ ես:

Մարդը շատ հուսահատվեց՝ նրան այս առաջադրանքը անհաղթահարելի էր թվում: Նա մի քանի օր անցկացրեց տրտմության և մտածմունքների մեջ, սակայն վախկոտության հետ ապրելը նրա համար այնքան անտանելի էր դարձել, որ նա ճամփա ընկավ դեպի մեգապոլիս, որպեսզի կատարի վարպետի տված առաջադրանքը…

Սկզբում նա հանդիպելով ինչ-որ մեկի՝ ամաչում էր, կորցնում խոսելու ունակությունը…, սակայն Ուսուցիչ-Վարպետի տված առաջադրանքը պետք էր կատարել, և նա ստիպված եղավ հաղթահարել իրեն: Ամեն մի նոր հանդիպմանը, երբ նա պատմում էր անցորդներին իր վախկոտության մասին, նրա ձայնն ավելի խրոխտ ու բարձր էր հնչում, և ահա եկավ մի պահ, որ մարդը իրեն բռնեց այն մտքի վրա, որ այլևս ոչնչից չի վախենում, և ինչքան երկար է նա շարունակում կատարել վարպետի հանձնարարությունը, այնքան ավելի էր համոզվում, որ վախը լքել է իրեն…

Մեկ ամիսը անցավ… Մարդը վերադարձավ վարպետի մոտ, ցածր խոնարհվեց նրան ու անկեղծորեն ասաց.

– Շնորհակալ եմ, ուսուցիչ: Ես սերտեցի քո տված դասը: Հիմա ես այլևս վախ չունեմ…

Բայց ինչպե՞ս դու իմացար, որ այդ հանձնարարությունը ինձ կօգնի:

 

*********************************************************************************************************

1․Ի՞նչ պատասխանեց ուսուցիչը:

Բանը նրանում է, – ժպտաց ուսուցիչը, – որ երկար տարիներ հետևելով ինձ՝ ես հասկացա, որ խիզախությունը կամ վախկոտությունը միայն սովորություններ են… Եվ այդ պատճառով էլ փլուզելով կարծրատիպը, կարելի է հասնել նրան, ինչի եկար դու: Հիմա դու գիտես, որ խիզախությունը նույն սովորությունն է, հետևաբար լարի քո ուժերը այն ուղղությամբ, որ այն դառնա քո մի մասնիկը:

Ավարտեք պատմությունը։

2․Բառարանի օգնությամբ բացատրեք մեգապոլիս բառը։3․ Խմբավորել հոմանիշները․

մեգա քաղաք

Խիզախություն-արիություն

թախիծ- տրտմություն

վախկոտություն-երկչոտությունելու

խրոխտ- գոռ

հուսահատվել-վհատվել

առաջադրանք-հանձնարարություն

 

 

Տնային աշխատանք

Կազմի՛ր նախադասություններ՝ օգտագործելով ձայնարկություն։

Ջա՜ն, վերջապես Նոր տարի։

Է՜յ,այդ ու՞ր ես շտապելով գնում։

Ա՜խ,ես այս ծեր աշխարհին և այս ծծկեր աշխարհին, այս իմ ու ձեր աշխարհին ի՞նչ ասեմ,որ հասկանա։(Սահյան)։

Ու՜խ,աստղ ընկավ երկնքից։

Ջու՜֊ջու՜,այսպես է տատս կանչում իր հավերին։

Գրականության Դասարանական Աշխատանք

. Հորինի՛ր պատմություն, որտեղ կօգտագործես անորոշ, ենթակայական, հարակատար, համակատար դերբայներ: 

Անշուշտ, ամեն ինչ շատ լուրջ է։Հակառակորդի չդադարող կրակահերթը,արդարև ոչ միայն նյութական,այլ նաև հագեբանական ծանր հարված են հասցնում։Երեխաները վախից ծվարում,իսկ մեծահասակները պատրաստ են իրենց զավակների անվտանգության և ապահովութթյան համար զենք վերցնել և մարտնչել։Մենք երբեք չենք կախի մեր գլուխները,չենք տկարանա,որովհետև թշնամուն հենց դա է պետք՝կոտրել հայի տոկուն ոգին։Մենք ոտքի կելնենք ու կպաշտպանենք մեր հայրենիքը։